TEKELCİ SERMAYE VE HİTLER

yonetici

Hitler, iktidara yürürken; “Geld! İch brauche geld! Ohne geld nichts zu machen!” (Para! Para gerek bana! Parasız hiçbir şey olmaz!) diyordu. Hitler’in isteği yanıtsız kalmadı; Başta Petrol Kralı Henri Deterding, Potasyum Kralı Arnold Rechberg, ömür kralı Kirdorf ve Vereinigte Stahlwerke, Çelik Tröstü Başkanı Fritz Thyssen ve Vögler, Kimya Tröstü’nün etkili ismi Georg Schnitzler, Potos Endüstri Grubundan August Rostberg, Deniz İşletmelerinden Cuno ve Banker Kurt Von Schröder olmak üzere büyük sermaye Hitler’i destekledi ona para akıttı… Hitler iktidara gelince tröstlere büyük devlet yatırımlarının ihalelerini verdi. Yatırımların çoğu, ‘şirkete göre iş’ biçimindeydi ve devlet için işe yaramayan verimsiz yatırımlardı. 15 Temmuz 1933’de çıkarılan bir yasayla, Ekonomi Bakanlığı’na, şirketleri birleştirme ve işletme ortaklarına katma yetkisi verildi. 1933 Temmuzu’yla Kasım’ı arasındaki dört ayda, 30 kartel birleşmesi gerçekleştirildi. Sermaye yoğunlaşmasının daha düşük düzeyde olduğu sanayi dallarında 38 yeni tekel kuruldu… Faşizmin ve Nazizmin ekonomik özelliği olan özelleştirme, yaygın biçimde uygulandı. Kamu işletmeleri, tekelci şirketlere verildi. 1931 yılındaki banka iflaslarında devletleştirilmiş olan bankalar yeniden özelleştirildi. Gemi yapımı ve işletme alanındaki büyük devlet şirketleri, özel girişime devredildi… Özel girişimin yatırım yapmadığı verimsiz alanlara devlet yatırımları yapıldı. Bu kuruluşlar tamamlanınca özel şirketlere devredildi. Büyük yol, bina, santral, vb. yatırımları yapıldı. Bu yatırımlarla, inşaat işlerini alan büyük firmalara kolayca sermaye birikimi sağlayacak yüksek kazançlı iş alanları yaratılmış oldu. Teşvikler ve krediler firma kasalarını doldurdu. Sonuçta büyük şirketlerle devlet iç içe girdi; daha doğrusu devlet tam olarak büyük sermayenin devleti durumuna geldi…

Kaynak: METİN AYDOĞAN; “Yeni Dünya Düzeni Kemalizm ve Türkiye”

 

yonetici
yonetici

Yorum Yapabilirsiniz

3 × five =